พอลลีน งามพริ้ง กับมีดหนึ่งเล่มที่ไม่เคยวางหายไปจากชีวิต
พอลลีน งามพริ้ง เป็นที่รู้จักในหลายบทบาท—ผู้ก่อตั้ง Cheer Thai Power เจ้าของร้านอาหาร นักรณรงค์เพื่อความเท่าเทียม และอดีตแคนดิเดตนายกข้ามเพศคนแรกของไทย แต่ไม่ว่าชีวิตจะเปลี่ยนผ่านไปกี่ช่วง มีสิ่งหนึ่งที่เธอไม่เคยละทิ้ง นั่นคือความหลงใหลใน “มีด”
สำหรับพอลลีน มีดไม่ใช่แค่เครื่องมือในครัว หากคือวัตถุที่เต็มไปด้วยเรื่องราว เทคโนโลยี และตัวตนของผู้ใช้ ความสนใจนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อเกือบสิบปีก่อน ในช่วงที่เธอเปิดร้านสเต็ก Cheer Thai Power ที่จังหวัดชุมพร—ช่วงเวลาเดียวกับที่เธอกำลังตัดสินใจเปลี่ยนแปลงตัวเอง และมองหาสิ่งที่พาเธอออกไปไกลกว่าความคุ้นเคยเดิมๆ
“มันมาพร้อมกับความคิดที่อยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง การทำอะไรที่มันสุดโต่ง ช่วงนั้นก็เลยหลงใหลในมีดญี่ปุ่น”
พอลลีนเริ่มจากการสั่งมีดญี่ปุ่นมาใช้ ศึกษาวิธีการทำ และลงมือทำด้วยตัวเอง ตั้งแต่การตีเหล็กให้เนื้อแน่นขึ้น การอบ การเผา การชุบในน้ำมันและน้ำ ไปจนถึงการขัดและตกแต่งใบมีดด้วยเครื่องเบลท์แซนดิ้ง พร้อมสลักชื่อลงบนมีดทุกเล่ม กระบวนการทั้งหมดกินเวลาราวสองเดือน และในที่สุดเธอขายมีดได้สามเล่ม—เป็นการขายให้คนรู้จัก มากกว่าจะเรียกว่าเริ่มต้นธุรกิจ
“ถ้าจะทำเป็นอาชีพมันคงไม่ได้ ขายได้เล่มละสามพัน สามเล่มก็เก้าพัน มันไม่พอหรอก เราไม่ใช่คนญี่ปุ่นที่ขายมีดได้เป็นหมื่นเป็นแสน”
แม้จะรู้ดีว่าการทำมีดในเวลานั้นยังไปไม่ถึงคำว่าอาชีพ แต่แพสชันไม่เคยหายไป เมื่อชีวิตพาเธอไปทำงานครัวในอเมริกา พอลลีนแบกมีดของตัวเองติดตัวไปด้วยหลายเล่ม ใช้มันในครัวที่ต้องหั่นไก่ เนื้อ และผักวันละหลายลัง
ที่นั่นเอง เธอเห็นความต่างของวัฒนธรรมการใช้มีดอย่างชัดเจน เชฟในต่างประเทศมักมีมีดประจำตัว ขณะที่ครัวไทยจำนวนมากยังใช้มีดของร้าน—มีดที่ไม่คม และไม่ได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม
การใช้มีดญี่ปุ่นในครัวไทยไม่ใช่เรื่องง่าย พอลลีนเคยถูกสบประมาทว่ามีดดีไม่ได้แปลว่าทำอาหารอร่อย แต่เมื่อเธอเอามีดของตัวเองให้คนอื่นลองใช้ หลายคนกลับใช้ไม่เป็น เพราะไม่คุ้นกับมีดที่คม และต้องอาศัยเทคนิคการเฉือนแบบญี่ปุ่น
ความแตกต่างนี้ยิ่งทำให้เธอสนใจมีดมากขึ้น—ทั้งในเชิงการใช้งาน และในฐานะวัฒนธรรมการทำอาหาร “เพชรแข็งที่สุดก็จริง แต่ก็เปราะที่สุด มีดญี่ปุ่นเองก็คล้ายกัน ค่าความแข็งสูง คมมาก แต่ไม่เหมาะกับการสับ มีดทั่วไปจะอยู่ราว 50 กว่า แข็งและเหนียวกว่า แต่ทุกวันนี้เราสับด้วยเครื่อง เราเลยเลือกมีดที่แข็งขึ้นหน่อย ประมาณ 60 กว่า เพื่อการเฉือนที่แม่นยำกว่า”
จากการใช้งานจริง พอลลีนเริ่มสะสมมีดมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งมีดซูชิ มีดสไลด์เนื้อ จากแบรนด์ญี่ปุ่นหลากหลายยี่ห้อ บางเล่มราคาหลักพัน บางเล่มแตะหลักหมื่นหรือสามหมื่นบาท หากถามว่าเธอมีมีดกี่เล่มกันแน่ พอลลีนหัวเราะเบาๆ ก่อนยอมรับว่า “จำไม่ได้แล้ว” แต่ก็น่าจะเกินร้อยเล่มไปแล้ว ความรักในศาสตร์และศิลป์ของมีดอยู่กับเธอมาตลอด ตั้งแต่ก่อนเปลี่ยนผ่านตัวตน จนถึงวันที่เธอเป็นตัวเองอย่างเต็มที่ กระทั่งวันหนึ่ง เธอเริ่มตั้งคำถามว่า—มีดญี่ปุ่นดีๆ จำเป็นต้องแพงขนาดนั้นเสมอไปหรือไม่ และเหตุใดของคุณภาพใกล้เคียงกันจึงยังเป็นของไกลตัวสำหรับคนทั่วไป
คำถามนั้นพาเธอกลับไปสู่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง หลังช่วงพักฟื้นจากการผ่าตัดแปลงเพศ พอลลีนเริ่มติดต่อผู้ผลิตที่เคยรู้จักสมัยอยู่อเมริกา (เธอเคยทำมีดขายออนไลน์ภายใต้ชื่อ NARA อยู่ช่วงสั้นๆ) คราวนี้เธอสั่งมีดมาลองขายผ่านไลฟ์สดแบบไม่ได้หวังกำไร และมีดสองล็อตแรกก็ขายหมดภายในไม่กี่วัน หนึ่งในลูกค้าวีไอพีคือ อาจารย์ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์ ที่จองไว้สองเล่ม และนั่นกลายเป็นสัญญาณว่า แพสชันเก่าอาจถึงเวลาถูกหยิบขึ้นมาอีกครั้ง
สามเดือนก่อน พอลลีนบินไปญี่ปุ่นเพื่อดูโรงงานด้วยตัวเอง ตั้งแต่การตีเหล็ก การทำใบมีด ไปจนถึงการประกอบด้าม และเลือกผู้ผลิตที่เข้าใจดีไซน์ที่เธอต้องการ มีดญี่ปุ่นที่ยังคงคุณภาพ แต่เปิดพื้นที่ให้ความร่วมสมัย ทั้งในลวดลายและราคา Pauline Knives จึงค่อยๆ เกิดขึ้น พร้อมแนวคิดว่า มีดดีไม่ควรเป็นของไกลตัว
“คนญี่ปุ่นไม่ค่อยทำอะไรโมเดิร์น ของเราจะมีลวดลายมากขึ้น เน้นมีดดามาสกัส สวย ใช้จริง และราคาจับต้องได้” ทุกวันนี้ Pauline Knives & Cooking School ในย่านเสรีไทย ไม่ได้เป็นแค่โชว์รูมมีดหรือร้านอาหาร แต่เป็นพื้นที่บทสนทนา พอลลีนเลือกทำอาหารควบคู่ไปกับการขายมีด เพราะเข้าใจดีว่าคนจำนวนมากอาจยังไม่พร้อมซื้อมีดราคาหลักพัน แต่มื้ออาหารอาจเป็นจุดเริ่มต้นของการทำความรู้จักเครื่องมือที่อยู่คู่ครัวมนุษย์มาตั้งแต่ยุคหิน
พอลลีนเปิดเว็บไซต์ Pauline’s Knives สำหรับการสั่งซื้อ แต่ลูกค้าจำนวนไม่น้อยเลือกมาที่ร้าน บางคนเดินทางมาจากต่างจังหวัด เพื่อพูดคุยเรื่องมีด ตั้งแต่ประวัติการผลิต การใช้งาน ไปจนถึงการดูแลรักษา เธอย้ำเสมอว่าการลับมีดผิดวิธี อาจทำให้มีดดีๆ เสียหายได้ สำหรับพอลลีน มีดไม่ใช่ของสะสมเพื่อโชว์ แต่คือ tangible asset ที่ใช้ได้จริง ดูแลได้ และอยู่กับเจ้าของไปได้ตลอดชีวิต หากเข้าใจและให้ความสำคัญกับมันมากพอ การพบเจอคนที่มีแพชชั่นเดียวกันยังเป็นผลพลอยได้ที่ไม่ได้คาดคิดแต่แรก
“ใครซื้อมีดพอลลีนไป ลับให้ตลอดชีวิต” เธอพูดพร้อมรอยยิ้ม “ถ้าเรายังมีชีวิตอยู่นะ”
และนี่คืออีกหนึ่งบทบาทของพอลลีน งามพริ้ง—นอกเหนือจากภาพจำที่ผู้คนคุ้นเคย กับบทบาทของคนที่ซื่อสัตย์กับแพสชันเล็กๆ ที่ไม่เคยวางมันลงเลย แต่ยังคงคมชัด ไม่แพ้คมมีดในร้านของเธอ
Pauline Knives & Cooking Studio - https://maps.app.goo.gl/AM1hfGi3FxeDFWPH7
PHOTO by Dae Warunee
#OffTheRadar #PaulineNgampring #PaulineKnives #KnifeCulture #แพสชันที่ไม่เคยวาง #CraftAndCulture
