เส้นทางสุดหิน กว่าจะได้เป็นมนุษย์เหล็ก

เราจะเรียกผู้หญิงคนนี้ว่า Tony Stark หรือ Terminator ดี? แต่ที่แน่ ๆ ตอนนี้เธอไม่ใช่คนธรรมดาอย่างเรา ๆ แล้ว เพราะเธอมีดีกรีเป็นหนึ่งใน  Ironman (ไอออนแมน) จากการแข่งขันรายการไตรกีฬาที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดที่สุดในโลก ธัญญารัตน์ ดอกสน หรือ “ลูกปลา” เพิ่งกลับมาจากการแข่งขัน Ironman ที่เมือง Cairns ประเทศออสเตรเลียมาหมาด ๆ เสียงประกาศ “Thanyarat Doksone, you’re an Ironman.” ยังคงอยู่ในความทรงจำที่สดใหม่ของเธอและกองเชียร์ทั้งที่สนามและทางบ้าน     หลังจากจบการแข่งขันสุดทรหดภายในเวลา 13 ชั่วโมง  49 นาที กับ 50 วินาที (รวมการแวะจุดบริการ การกินข้าวและเข้าห้องน้ำ แต่กรณีของมนุษย์เหล็กคนนี้เธอสามารถทำธุระไประหว่างว่ายน้ำและวิ่งได้!) ธัญญารัตน์ก็ได้รับการขนานนามว่าเป็น “ไอรอนแมน” ผู้ซึ่งผ่านการแข่งขันที่แสนจะท้าทายที่สุดอย่างหนึ่งของโลกกับไตรกีฬาสุดทรหดที่ต้องจบภายในวันเดียว เธอต้องว่ายน้ำ (ในทะเล) 3.86 กิโลเมตร ปั่นจักรยาน 180.25 กิโลเมตรและวิ่ง 42.2 กิโลเมตร ตามกติกาทุกอย่างนี้ผู้เข้าแข่งขันต้องทำให้เสร็จสิ้นภายใน 17 ชั่วโมงจึงจะได้ตำแหน่งมนุษย์เหล็กมาครอง เวลาขนาดนี้ให้นอนหรือนั่งอยู่กับบ้านเฉย ๆ ยังถือว่าโหดสำหรับคนอย่างเรา ๆ แต่เธอผ่านความท้าทายนี้มาได้ด้วยใจรัก ความมุ่งมั่นและการฟิตซ้อมอย่างหนัก HappBKK มาชวนเธอคุยในช่วงพักฟื้นหลังผ่านศึกมนุษย์เหล็กมาสด ๆ ร้อน ๆ ถึงแรงบันดาลใจที่ทำให้เธอหลงใหลในไตรกีฬา เผื่อกระตุ้นให้คนอ่านที่มีความฝันอยากจะเป็นมนุษย์เหล็กได้เตรียมพร้อมกับอุปสรรคในการแข่งขันหรือจะเปลี่ยนแปลงไลฟ์สไตล์ให้ใกล้เคียงกับเธอได้มากน้อยแค่ไหน    

วางแผนไปแข่ง Ironman Asia-Pacific Championship นานไหม

วางแผนไว  ฝันตั้งแต่ปีที่แล้ว ถ้านับเวลาเทรนก็ประมาณ 4-5 เดือน เกือบครึ่งปีค่ะ คือสมัครไปแล้ว แต่เริ่มเทรนจริง ๆ จัง ๆ ก็ประมาณต้นปีตอนเริ่มเล่น (ไตรกีฬา) มันก็เหมือน...มันก็คงต้องไปถึงจุดนั้น ไม่ได้คิดว่าจะต้อง โอ๊ย ถึงเมื่อไหร่ แต่พอเล่นไปเรื่อยๆ แล้วมันก็แบบ...

ที่เริ่มจริงเนี่ย ลูกปลาเริ่มเมื่อไหร่ เริ่มจากการวิ่ง หรือการขี่จักรยานก่อน

เริ่มขี่จักรยานค่ะ แต่ก็ไม่ได้ขี่แข่ง ขี่เป็นแบบ ฟิกเกียร์ไรงี้ ขี่ในเมือง แล้วก็เริ่มวิ่ง แล้วพอเริ่มวิ่งปุ๊ปมันก็แบบ... มันก็เหลือแค่ว่ายน้ำไง ซึ่งว่ายน้ำเราก็ไม่ได้ว่ายนานมากแล้ว แต่เพิ่งมาว่ายอีกทีก็ตอนเล่นไตรกีฬานี่แหละค่ะ

พอเล่นไตรก็เลยเข้าสู่วงการคนเหล็กเลยใช่มั้ย

ใช่ ค่ะใช่ พอดีเจอกรุ๊ปเพื่อนที่เค้าซ้อมไตร คือเหมือนมีโค้ชที่ซ้อมด้วย โค้ชเป็นคนบราซิล แล้วก็ซ้อมวิ่งด้วยกัน ซ้อม 3 อย่างด้วยกัน

สงสัยมากเลยว่า งานข่าวก็เยอะและไม่เป็นเวลา จัดเวลายังไง  (เธอเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับสำนักข่าวต่างประเทศ)

จัดเวลาก็คือ พยายามหาตัวช่วยของตัวเองให้ได้มากที่สุดค่ะ อย่างเช่น ธรรมดาถ้าลูกปลาซ้อมกับกรุ๊ป เค้าจะมี ฟิกซ์วัน เย็นวันทำงานคือ 6 โมงครึ่งก็ต้องไปละ สนามตรงข้าง MBK สนามศุภฯ แต่คราวนี้เรารู้ว่าเวลาเราไม่ค่อย flexible เพราะงั้นก็เลยไปหาโค้ชที่เขียนแพลนให้ คือไม่ต้องมาซ้อมด้วยกัน แต่ให้เราไปซ้อมเวลาตัวเอง มันก็เลยช่วยได้หน่อยนึง แทนที่ธรรมดาที่ยังไม่มีโค้ชที่เขียนแพลนส่วนตัว ก็ไปซ้อมกับกลุ่ม แล้วเราก็จะหงุดหงิดเอง ว่าเฮ้ย สมมุติ งานมันเลิกไม่ทันไปซ้อมไม่ได้ มันก็กลายเป็นแบบว่าสุขภาพจิตเสียไปอีก ก็เลยเอาอย่างนี้ดีกว่า หาซ้อมเวลาตัวเอง คือเค้าก็เขียนให้ วันละ 2 ครั้ง ก็ตื่นมาตอนเช้าก่อนไปทำงาน แล้วก็ตอนเย็นกลับมาจากทำงานก็ค่อยซ้อมค่ะ เข้าตาราง เข้าโปรแกรมซ้อมจริงจังประมาณ ต้นเดือนกุมภาพันธ์ค่ะ

นี่คือทั้งซ้อม ทั้งเข้าแผนโภชนาการเลยใช่ไหม

ใช่ค่ะ โภชนาการ คือโค้ชที่เขียนโปรแกรมให้ ไม่ใช่โค้ชที่เป็นคนบราซิลนะ คนที่เป็นคนไทย เค้าก็เขียนมาว่าควรต้องกินอะไรบ้าง ต้องทำอะไรบ้าง คือนอกจากซ้อม 3 อย่างแล้ว นอกจากว่าย ปั่น วิ่ง แล้วอ่ะ มันยังมีอีกอันนึงที่เค้าเรียกว่า strength training ก็คือพวกแบบ squats หรือ Plank หรือไรงี้ ที่มันเสริมสร้างกล้ามเนื้อ ซึ่งอันนั้นเนี่ย แทบไม่มีเวลาทำแล้ว แค่ 2 อย่างก็หมดเวลาแล้ว เราก็อยากอยู่นิ่งๆบ้าง ก็เลยไม่ค่อยซ้อมอันนั้นเท่าไหร่

เรารู้มาว่ามีสนามไอรอนแมนหลายแห่งทั่วโลก ทำไมเลือกลงสนามครั้งแรกที่นี่

เพราะเหมือนว่าเวลามันเหมาะว่า เหมือนต้นปี งานมันก็เหมาะ คือไม่อยากจะซ้อมตอนหน้าฝนคือถ้าสมมุติเลือกโปรแกรมปลายปีหรือกลางปี เวลาซ้อมหน้าฝน แล้วมันทรมานมากค่ะ นี่ขนาดเลือกเวลานี้ยังโดนบ้างเลยนะ ก็คือโดนฝนปลายๆ แต่ที่หนักเลยคือโดนตอนร้อนเลย สงกรานต์โหดมาก    

สนามนี้มีคนไทยไปกันกี่คน

ก็ประมาณ 30-40 คนค่ะ แต่คือมันมี 2 ระยะ ก็คือมีระยะที่เป็น ironman เลยกับระยะที่เค้าเรียกว่า half ironman ที่มีชื่อเรียกว่า 70.3 (ไมล์) คนไทยไปกันก็ได้เกือบหมด แต่มีพวกระยะ half  ที่บางคนเกิด DNF (Did Not Finish, แข่งไม่จบ) ไม่ทันจักรยานเสียไรงี้ ยางแตก แต่ว่าพวกที่ลงระยะเต็ม นี่คือก็ผ่านกันหมดเลย ไม่มีใครไม่ผ่าน

แสดงว่าเตรียมตัวกันดี

ใช่ คือทุกอย่างมันอยู่ที่การซ้อมมาก ๆ เลย ถ้าซ้อมถึงและไม่มีอุบัติเหตุยังไงก็จบ คือเหมือนกับร่างกายใน 4-5 เดือนที่ผ่านมามันค่อยๆ build แบบซ้อมมาจนร่างกายมันคุ้นชินแล้วกับความโหดระยะนี้มาแล้ว มันชินแล้ว เดี๋ยวก็ต้องมาเจอหนักอย่างนี้นะ คือตอนเวลาซ้อมไม่มีอันไหนที่ต้องเอามาต่อกันอ่ะค่ะ แต่มันจะมีครั้งนึงเรียกว่า Big Day Training คือมันจะลองเอามา ว่าย ปั่น วิ่ง มาชนกันสักหน่อย แบบ 3 อัน ลองดูว่า เราจะต้องควรกินอาหารยังไงเป็นหลัก  แบบคุณต้องเติมตอนไหน ไม่หิวตอนไหน ควรจะพักหยุดกินเลยมั้ย หรือว่าเราโอเค ไปต่อได้ แต่ก็ไม่ได้มีอันไหนที่เค้าให้ระยะเยอะ ๆเ ต็ม ๆ เท่า ซึ่งเค้าก็ไม่ได้แนะนำให้ทำมากนะคะเพราะมันก็จะเหมือนเราแข่งไปแล้ว มันก็เหมือนไม่มี motivation ในการแข่งจริง ของลูกปลานี้ทำ Big Day Training ช่วงพฤษภาคม ซึ่งร้อนมาก ไปทำที่บางพระ ว่ายที่บางแสน แล้วก็ปั่นรอบอ่างเก็บน้ำ แล้วก็วิ่งต่อ

ตอนนี้เมืองไทยมีคนผ่านได้เป็นไอรอนแมนกี่คนแล้ว

เยอะนะ นับคร่าวๆ เฉพาะคนที่รู้จักก ผู้หญิงลูกปลาเป็นคนที่ 17 แล้วค่ะแล้วคนที่เข้าก่อนลูกปลาวันนั้นเป็นผู้หญิงคนนึง ตอนนี้ก็น่าจะไม่เกิน 20 เฉพาะผู้หญิงนะ ส่วนผู้ชายลูกปลาไม่แน่ใจ แต่น่าจะเยอะกว่า โดยเฉพาะช่วง 2-3 ปีมานี่จะเยอะมาก

เทรนกันหนักมากเยอะมาก ไปแข่งไปจนถึงจุดที่ตั้งไว้มันฟินมากไหม

(หัวเราะ) เอาจริงๆมันก็เหนื่อยนะ เพื่อนก็ถามว่าร้องไห้มั้ย เราก็แบบ เฮ้ย มันก็ไม่ได้ร้องไห้ มันแบบเหนื่อยๆ มากกว่า แบบว่าไม่รู้สิ

ระหว่างปั่น ๆ วิ่ง ๆ แล้วท้อไหม แล้วนึกถึงอะไรหรือหน้าใคร

ตอนวิ่งอ่ะ มันจะท้อที่สุดแล้วเพราะว่ามันสุดท้ายแล้ว ขามันก็จะเปลี้ย ๆ แล้ว ก็จะพยายามนึกถึงแบบถ้าวิ่งแล้ววิ่งถึง set point อันถัดไปงี้ เออ ที่บ้านเราก็จะได้รู้นะ บ๊วย (แฟนลูกปลา) ก็จะได้รู้นะ เผื่อเค้าเชียร์อยู่ที่บ้านเค้าจะได้รู้ พยายามไปข้างหน้าเรื่อยๆ ไม่มีตอนไหนเลยที่นึกว่าจะจบแล้ว เพราะอะไรมันก็เกิดขึ้นได้ สติอยู่กับแต่ละกิโลมากกว่า

เห็นว่าพอถึงเส้นชัยแล้วรีบไปซักชุดก่อน แบบมีแอบฉี่ไป

ตอนฉี่ก็วิ่ง ๆ อยู่ก็ฉี่เลย (หัวเราะ) แบบมืดแล้ว มันมีช่วงที่มืดจนแบบเรามองไม่เห็นทางแล้ว เราก็เลยอาศัยช่วงนั้น เราก็แบบวิ่งมาแล้วก็ฉี่ไป วิ่งไปฉี่ไป (หัวเราะ) แล้วก็แบบเราก็กะแล้วว่าอีกนิดนึง จะถึงจุดที่เค้าแจกน้ำแล้ว ก็ขอน้ำเค้ามาแล้วก็ราด ๆๆๆ ตัว พวกโปรจักรยานงี้เขาก็ฉี่บนจักรยานเลย

ความรู้ใหม่ คิดว่าคน ฉี่แต่ในสระว่ายน้ำ

ตอนว่าย้ำก็ฉี่ไปนิดนึง แต่แบบใส่ wet suit ก็จะอุ่น ๆ อยู่ข้างใน (หัวเราะ) พวกโปรงี้ คือมันจะมีกฎกติกานึงคือ ห้ามขี่จี้ตูด แบบอาศัยให้คนข้างหน้าบังลมให้ พวกโปรบางคนก็จะแบบฉี่ใส่คนข้างเพื่อไม่ให้คนมาตามตูด

แต่ของลูกปลานี่เป็นธรรมชาติใช่มั้ย  ไม่อยากหยุดกลัวเสียเวลา

ใช่ คือเหมือนกับว่าตอนนั้นขามันล้าแล้ว กลัวว่าถ้าเกิดไปนั่งบนชักโครกแล้วจะลุกไม่ขึ้น ก็เลยเออะ ไม่เอาวะ แต่ว่าพวกงานวิ่งไรงี้ เมืองไทยเมืองร้อนจะทำได้เนียนกว่า เพราะว่าน้ำอยู่ทุก station ราดน้ำอยู่ทุก station อยู่แล้วถ้าต่างประเทศก็เป็นที่สังเกตได้

วางแผนสนามตอบไปหรือยัง

สนามต่อไปนี่ จากสูงสุด คืนสู่สามัญ เดี๋ยวเดือนหน้าไปลง บางกอกไตรแก็ส ที่บางปู เริ่มจากที่ตั้งต้นเลย ว่ายตั้งแต่ 400 เมตร แล้วก็ปั่น 20 กิโลเมตร วิ่ง 5 กิโลเมตร เพราะว่าปีที่แล้วได้คะแนนสูงสุดของสนาม ปีนี้เค้าเลยให้เล่นฟรีทั้งปี แต่ว่าถ้าเป็นงานใหญ่ก็เว้นไปก่อนสัก ปี สองปี ค่อยไปงานใหญ่ คือเมื่อก่อนมันมี ironman ค่ายเดียว แต่เดี๋ยวนี้ผู้บริหารเค้าทะเลาะกันก็เลยแยกออกมาเป็นอีกอันเรียกว่า challenge เป็นค่ายที่มีสนามที่สุดยอดของ challenge อยู่ที่เยอรมัน งานนี้คนไทยก็ไปเยอะเหมือนกัน แบบที่คนไทยเฮกันไป ปีที่แล้วก็ 20-30 คน เป็นสนามที่มีสถิติโลกของ ironman อยู่ด้วย เลยอยากจะลองไปดู คือเค้าบอกว่าเหมือนเมืองทั้งเมืองออกมาเชียร์เรา คือทั้งเมืองก็ไม่ได้มีโรงแรมนะ ต้องไปพักที่อื่นแล้วค่อยมาแข่งจริงๆ ทั้งเมืองไม่มีอะไรเลย มี event แค่วันนั้นวันเดียว

เหมือนคนแข่งแล้วติด แข่งสนามนี้เสร็จต้องไปอีกสนาม

ใช่ มันก็จะเป็นอย่างงี้แหละ คือของพวกที่เป็นระยะสั้น ๆ มันก็ไปง่ายหน่อย แต่พวกระยะยาว ๆ มันใช้เวลาเทรนนานมาก ๆ  แต่วันจริงมันใช้เวลาแค่แปปเดียวตอนที่เทรนมันเป็นช่วงที่ทั้งนานทั้งเบื่อ ทั้งเหนื่อยกว่าจะผ่าน แต่ละอาทิตย์ๆ แต่ละอาทิตย์โค้ชก็จะส่งตารางมา เราก็คิดเมื่อไหร่จะหมดสักที ยิ่งวันท้ายๆ จะแข่งอยู่แล้วโค้ชก็ยังส่งมาให้ปั่น 100 กว่าโล เราก็โกรธโค้ช เมื่อไหร่จะหมดวะ

การเล่นแบบนี้กลายเป็นไลฟ์สไตล์เราเลยใช่ไหม

ใช่ ชีวิตเราก็แบบไปไหนไม่ได้เลย เพื่อนชวนไปไหนก็แบบไม่ได้ แต่มันก็ไม่ได้ strict มาก มันก็จะมีพวกแบบถ้าเป็นโปรหรือเค้ามีความหวังว่าเค้าจะไปแข่งระดับอื่นต่องี้คือเค้าต้อง strict มากก็ต้องเข้านอนเร็ว

แต่ของลูกปลาก็ยังแบบหลบ ๆ มาเจอเพื่อนบ้างแต่ก็พูดไม่ได้เลยเพราะแบบจันทร์ก็ว่าย อังคารก็วิ่งผลัด คือมันมีตารางของมันอยู่ เต็มทุกวัน เสาร์อาทิตย์ก็ไม่ต้องนึกเลย ว่ายทั้งวัน ด้วยงานเองบางทีต้องอยู่สแตนด์บาย ไปต่างจังหวัดงี้ ต้องอยู่ซ้อม ตอน Sky Lane ที่สุวรรณภูมิมันปิดอยู่ เดือดร้อนมาก ไม่รู้จะไปไหน ก็ต้องไปหาที่ปั่นวน ๆ สวนลุมงี้ ก็ปั่นไป 50 รอบ ก็ปั่นมาแล้ว

ช่วงซ้อมมันก็แบบยืดยาวโหด แต่ถ้าเราทำได้มันก็หายเหนื่อยมั้ย

ใช่ เออ มันก็หายเหนื่อยรู้ว่ารอดมาได้เพราะซ้อม คือถ้าซ้อมยังไงก็จบไรงี้ค่ะ รู้ว่ารอดมาได้ เหมือนโค้ชก็บอกว่า ถ้าซ้อมมาได้ขนาดนี้ก็ไม่ต้องกังวลอะไรแล้ว

ถ้าคนที่สนใจจะแข่ง จะเป็น ironman บ้าง ควรมีคุณสมบัติยังไงมั่ง

คุณสมบัติ ต้องมีความมุ่งมั่นมากๆ เป็นคนที่ goal-oriented หน่อย set goal ไว้แล้วมุ่งไป ระหว่างทางจะมี distraction ยังไงก็ไม่สนใจ ทำตาม มุ่งไปให้ถึงจุดหมายเลย  

มันท้าทาย

ใช่ มันท้าทาย

นับถือไอรอนแมนเลย ไม่ได้นับในความเหล็กนะ แต่คนธรรมดาว่ายน้ำครึ่งชั่วโมง ชั่วโมงนึงงี้ก็เหนื่อยได้แล้ว

มันก็เหนื่อย ก็ไม่นึกเหมือนกันว่าตัวเองจะแบบว่ายเยอะขนาดนั้น เวลาไปว่ายที บางทีจะมีพวกนักท่องเที่ยวเค้าว่ายกันอยู่ ปลาก็เริ่มว่ายตั้งแต่เค้ายังไม่ลง เค้าขึ้นไป เค้าขึ้นกันหมดแล้ว เราก็ยังว่าย เราก็ยังอยู่

ต้องมีพื้นฐานเป็นนักกีฬามาก่อนไหม อย่างลูกปลาเนี่ยเป็นนักกีฬามาก่อนหรือเปล่า

จริง ๆ ไม่ได้เป็นเลยค่ะ เราก็ไม่เคยเป็นนักกีฬาโรงเรียนเนี่ยไม่เคยเลย แค่ชอบวิ่งชอบปั่นจักรยานเฉยๆ เวลาไรงี้ก็ไม่ได้ดีมาก พอมันเป็นระยะยาวแบบนี้ เราไม่ได้ต้องการรยะเวลาดี เราต้องการแค่ให้จบที่เค้ากำหนดให้ ตอนซ้อมมันก็คนละแบบกับคนที่แข่งระยะสั้น เพื่อให้ได้เหรียญทอง เพื่อให้ได้ระดับดีๆ

ตัวโค้ชเนี่ยไปหากันที่ไหน ในเมืองไทยเนี่ยมีผู้เชี่ยวชาญมั้ย หรือต้องอยู่วงการถึงจะรู้

อย่างลูกปลางี้ก็ไม่ได้ลงไปเล่นแนวทีมชาติไร แต่ก็รู้จักกันมาผ่านทางเพื่อน เราก็จะถามไปซ้อมที่ไหน หรือไรงี้ ในกรุงเทพฯก็มีเยอะ หรือมีอีกลักษณะนึงคือเป็นโค้ชออนไลน์ เค้าก็จะส่งแพลนมาให้ เราก็จะต้องอัพโหลดสิ่งที่เราซ้อมเข้าโปรแกรมเค้าก็จะดูพัฒนาการของเราในเมืองไทยก็มีหลายคนหลายเจ้าพอสมควร บางคนก็เป็นนักกีฬาเก่า ส่วนใหญ่ที่จะทำได้ดีในเรื่องพวกนี้ก็จะต้องเป็นนักกีฬามาก่อน

พวกนี้เค้าคิดแพงไหม ถ้าเกิดคนที่จะไปเพื่อแข่ง มันเหมือนต้องมีทุนทรัพย์พอสมควร

จริง ๆ ก็พอสมควรนะพี่ คือไม่ต้องถึงโค้ชอ่ะ อุปกรณ์มันแพงมากโดยเฉพาะจักรยาน คือตัวรถจักรยานที่เป็นไตรกีฬาอ่ะก็แพงอยู่ ก็มีนู่นมีนี่ มีอุปกรณ์ที่ต้องใช้ไรงี้ ถึงยังไงมันก็ขึ้นอยู่กับขาเรา ความสามารถของเรา

ราคาของจักรยานที่ใช้ในไตรกีฬาเนี่ย ประมาณเท่าไหร่

มีตั้งแต่ไม่กี่หมื่นไปจนถึงหลายแสนเลย ก็คือแพงอยู่ แต่ราคาของโค้ชก็แล้วแต่ที่ แต่ถ้าไปเป็นกลุ่มก็อาจจะอยู่ที่เดือนละ 4-5 พันบาท แต่ถ้าอยากได้โค้ชส่วนตัวก็ราคามันก็จะเพิ่มเป็นลำดับ    

ที่ไปแข่ง ไปกัน เป็นกรุ๊ป หรือต่างคนต่างไป

ก็รวมๆกันไปค่ะ ไปกันเยอะๆ มันสะดวกแล้วก็สนุกด้วยเพราะไปกันเยอะ แต่ก็แอบเสียวนิดนึงเพราะตอนไปต้องขนจักรยานไปเยอะมาก หลายคัน เครื่องบินที่ไปมันลำเล็กหน่อย เค้าก็บอกให้เอาจักรยานไปด้วยก่อนแล้วค่อยเอากระเป๋าตามไปทีหลังอ้าว

มีงี้ด้วยหรอ

เค้าก็บอกให้รอตามมาอีกไฟลท์นะ เพราะมันหนักเกิน ก็จะมีเรื่องเดินทางลำบากนิดนึง แถวเมืองไทยมันมีไม่กี่รายการที่ใกล้ๆ ยังก็ต้องเอาขึ้นเครื่องไปอยู่ดี ใกล้สุดก็เป็นมาเลย์อ่ะค่ะ แถวลังกาวี แต่มันร้อนมากขอบอก ร้อนสุดๆ

เป้าหมายต่อไปคือที่เยอรมันใช่ไหม แล้วจะมีสิทธิ์กลับมาเป็นมนุษย์ธรรมดามั้ยเนี่ย

เดี๋ยววันพุธก็เป็นคนธรรมดาแล้ว จะได้ไปทำอย่างอื่นบ้างแล้ว  แต่ช่วงนี้ก็ต้องให้ร่างกาย recover หน่อยอ่ะค่ะ เพราะใช้งานไปหนักมาก เค้าบอกว่าใช้งานไปยาวนานติดขนาดนั้นร่างกายมันก็ age ไปภายในวันเดียวเยอะมาก ต้องให้เวลา ส่วนใหญ่ก็ 10 วันแรกอย่าเพิ่งวิ่ง จักรยานปั่นได้เบา ๆ

แล้วนี่ลูกปลาจะเริ่มกลับไปออกกำลังวันไหน

น่าจะอาทิตย์หน้า

เคยรู้สึกเบื่อแบบไม่อยากไปออกกำลังบ้างไหม

ก็มีบ้าง ก็อาจจะไม่อยากออกไปปั่นเยอะๆนานๆอย่างนั้นแล้วอาจจะแค่เอาพอสนุก แล้วก็เปลี่ยนไปออกกำลังอย่างอื่น ไปโยคะ ไปทำนู่นทำนี่บ้าง แต่ก็ยังคงออกกำลังอยู่

เห็นว่าต้องหานักกายภาพเนี่ย บอกเค้าเลยป่ะว่าเราไปแข่งไอรอนแมนมา

ก็บอกเค้าค่ะ ว่าหลังแข่งช่วยมายืดเส้นให้ ทุกคนมันก็จะตื่นเต้น ไม่ได้ยืด เส้นมันก็จะตึง แบบว่าเราไปซ้อมต่อเรื่อยๆโดยไม่ยืดมันก็สะสมไปเป็นอาการบาดเจ็บได้ ดังนั้นมีการกายภาพก็จะดีด้วยเหมือนกัน

เคยคำนวณค่าใช้จ่ายของการเทรนและแข่งคนเหล็กไหม ประมาณเท่าไหร่

โอยยยยยม ไม่อยากจะนึกเลย มันเยอะมาก มีเพื่อนพูดเล่นๆว่าเดือนนึงเค้าจะมีรายได้เพิ่มขึ้นมาหมื่นนึงเพราะเค้าไม่ต้องจ่ายค่าใช่จ่ายค่าหมอกายภาพ ค่าโค้ช แล้วเราเล่นมาตั้งกี่เดือนกี่ปีแล้วอ่ะนู่นนี่ แต่ของงี้ไม่เอา ไม่กล้านับ (หัวเราะ)

ไม่มีใครถามบ้างเลยเหรอ อย่างทางครอบครัว

ไม่มี เค้าก็คงรู้ว่ามันแพง ไม่ต้องทำไรแล้วนะ ทำอันนี้ก็พอ     เราก็จบบทสนทนากับมนุษย์เหล็กแต่เพียงเท่านี้ ก่อนที่ความลับของเธอจะถูกเผยมากเกินความจำเป็น