ช่อฟ้า หงษ์สิทธิชัยกุล แปลงหมูฮ้อง หมี่ฮกเกี้ยน และโอ้เอ๋ว ให้กลายเป็นเครื่องประดับร่วมสมัย

หมูฮ้องจะกลายเป็นกระเป๋าได้ไหม หมี่ฮกเกี้ยนจะเล่าเรื่องผ่านเข็มกลัดได้หรือเปล่า แล้วโอ้เอ๋วจะกลายเป็นสร้อยคอได้อย่างไร

สำหรับ ช่อฟ้า หงษ์สิทธิชัยกุล คำตอบคือ "ได้" หากเข้าใจแก่นของอาหารแต่ละจาน มากกว่ารูปลักษณ์ของมัน

จากอาหารปุ๊นเต๋ หรืออาหารพื้นเมืองภูเก็ต สู่เครื่องประดับร่วมสมัย เรื่องนี้มีที่มา

อั่งเปา - ช่อฟ้า หงษ์สิทธิชัยกุล บอกว่าเป็นไอเดียต่อยอดมาจากศิลปนิพนธ์ ปริญญาตรี คณะมัณฑนศิลป์ ม.ศิลปากร ที่นำมรดกทางวัฒนธรรมเพอรานากัน หรือ บาบ๋าภูเก็ตมาเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ผลงานเครื่องประดับ 

“ช่วงเรียนต่อปริญญาโท (คณะมัณฑนศิลป์ ม.ศิลปากร) ยังอินเรื่องบาบ๋าภูเก็ตอยู่  เลยเลือกทำเรื่องอาหาร โดยแบ่งออกเป็นช่วงเวลามื้ออาหารของคนภูเก็ต ได้แก่ 

มื้อเช้า – คนภูเก็ตชอบกินขนมสด จึงเลือกเป็นของหวาน คือ ข้าวเหนียวหีบ ลักษณะคล้ายข้าวเหนียวตัดบรรจุในกล่องไม้เลยเป็นที่มาของชื่อ ข้าวเหนียวหีบ เป็นขนมที่ใช้เวลาทำนาน 10 วัน สมัยก่อนใช้ในพิธีแต่งงานเพื่อแสดงถึงความอดทนและการร่วมมือร่วมใจของชาวบ้านเพื่อให้บ่าวสาวได้แต่งงานกัน

มื้อเที่ยง - คนภูเก็ตชอบกินเส้น จึงเลือกเมนู หมี่ฮกเกี้ยน

มื้อบ่าย – เป็นเวลาสำหรับของทอดกับของหวาน เลือกเป็น โอ้เอ๋ว (ขนมมีลักษณะเป็นวุ้นใสกินคู่น้ำแข็งและน้ำเชื่อม)

มื้อเย็น - เลือกเป็น 2 เมนูอาหารที่อยู่ลิสต์อาหารภูเก็ตจานเด่น ได้แก่ หมูฮ้อง (หมูสามชั้นตุ๋นกับซีอิ๊วและเครื่องเทศน้ำขลุกขลิก คล้ายพะโล้แต่ไม่ใส่เครื่องพะโล้) และ แกงตูมี้ (แกงปลาที่เป็นอาหารลูกผสม ทั้งจีนมลายู อินเดีย ตะวันตกและไทย)”  อั่งเปาเล่าถึงอาหาร 5 เมนูในวัฒนธรรมบ้านเกิดที่คุ้นเคยที่เธอเลือกมาแปลงเป็นไอเดียสร้างสรรค์

• ข้าวเหนียวหีบ – เครื่องประดับสื่อรักมั่นคง

จากรูปทรงของข้าวเหนียวในกล่องไม้ที่ตัดแบ่งเป็นชิ้นรูปทรงคล้ายสี่เหลี่ยมเปียกปูน ประกอบกับความร่วมมือร่วมใจในการทำขนมขึ้นมาเพื่อให้เป็นอาหารมงคลในวันวิวาห์บาบ๋า สะท้อนความหมายถึงความรักที่มั่นคง 

อั่งเปาจึงนำรูปทรงของขนมมาออกแบบเป็นต่างหูตกแต่งตัวเรือนเครื่องประดับด้วยลวดลายขอบของเครื่องถ้วยพารานากัน 

สีและลวดลายของข้าวเหนียวทำจากดิ้นสีคราม-เงิน โดยสีครามเป็นตัวแทนของเจ้าบ่าว และสีขาวเป็นตัวแทนของเจ้าสาว “ใช้เทคนิคการปักที่ได้เรียนรู้จากการไปฝึกงานกับแบรนด์ SIRIVANNAVARI ตอนเรียนปริญญาตรีเข้าไปด้วย” อั่งเปาอธิบายเพิ่มเติมถึงลายปักที่ประดับบนต่างหู “ข้าวเหนียวหีบ”

• หมี่ฮกเกี้ยน – วัตถุดิบล้ำค่าจากท้องทะเล

เข็มกลัดสองชิ้นที่มีสายเชื่อมถึงกัน เป็นดีไซน์ที่อั่งเปาเล่าถึงหมี่ฮกเกี้ยน ผัดหมี่เหลืองน้ำขลุกขลิกที่มีวัตถุดิบจากทะเลภูเก็ต เช่น ปลาหมึก และปลาทะเลที่นำมาทำเป็นลูกชิ้นแสนอร่อยมาปรุงเป็นอาหารที่มีความหมายถึงการอวยพรให้อายุยืน

โดยออกแบบเข็มกลัดเป็นรูปทรงลูกชิ้นปลา มีตัวเรือนเป็นลายเกล็ดปลา ประดับด้วยไข่มุก และเข็มกลัดรูปปลาหมึก ออกแบบตัวเรือนด้วยลวดลายปลาหมึก สวมใส่เข้าชุดกันด้วยโซ่สีทองที่ประกอบตกแต่งด้วยดอกโบตั๋น ดอกไม้ที่หมายถึง ความโชคดี มีเกียรติยศ เจริญรุ่งเรือง

• โอ้เอ๋ว – สวยหวานเย็นใจ

โอ้เอ๋ว เป็นขนมน้ำแข็งไสยอดนิยมของคนภูเก็ต เนื้อของโอ้เอ๋วคล้ายกับวุ้นใสแต่ได้มาจากการสกัดเมล็ดโอ้เอ๋วเป็นสมุนไพรที่มีฤทธิเย็น ดับร้อน ทำให้รู้สึกสดชื่น ช่วยแก้อาการร้อนในได้อย่างดี 

อั่งเปาเลือก Moon Stone มาใช้สื่อความหมายของโอ้เอ๋วที่มีสีใสและให้ความรู้สึกเย็น มาจับคู่กับ

Black Onyx สีดำแทนสีเฉาก๊วยสีดำที่นิยมรับประทานคู่กับโอ้เอ๋ว นำมาสร้างสรรค์เป็นสร้อยคอโดยมีองค์ประกอบรูปดอกโบตั๋นตกแต่งอยู่ด้วย

• หมูฮ้อง – กระเป๋าคล้องใจ

เมนูอาหารคาวที่ปรุงด้วยหมูสามชั้นตุ๋นเครื่องเทศจนเปื่อย เดากันได้ไหมว่าจะสร้างสรรค์ออกมาเป็นอย่างไร 

อั่งเปา ตอบว่านำรูปทรงหมูสามชั้นมาทำเป็นกระเป๋าทรงสี่เหลี่ยมคล้ายหมูสามชั้นที่หั่นเป็นชิ้นหนาๆวางอยู่ในจานอาหารนั่นไง

อั่งเปาอธิบายว่า สีน้ำตาลดำของกระเป๋าหนังวัวคาวเคปป้า หรือ (หนังวัวเรียบ) ก็มาจากสีของซีอิ๊วในหมูฮ้อง

นำมาประดับตกแต่งสายโซ่สีทองด้วยองค์ประกอบศิลป์รูปของโป๊ยกั๊ก ตัวกระเป๋าตกแต่งด้วยลายจักสานของเตยปาหนัน เป็นกระเป๋าน่ารักที่เกิดจากเมนูหมูฮ้องที่คล้องใจผู้พบเห็นไปหลายราย

• แกงตู้มี้ - เป็นกำไลก็ได้ตกแต่งมวยผมก็สวยงาม

เครื่องประดับที่ได้รับแรงบันดาลใจจากแกงตูมี้ แกงปลาโบราณของคนภูเก็ตที่อิทธิพลของจีนมลายู อินเดีย ตะวันตกและไทย ประกอบไปด้วยกำไลที่ประยุกต์ใช้เป็นเครื่องประดับมวยผมได้ และเข็มกลัด

อั่งเปาเล่าว่าผลงานชุดนี้มีความพิเศษ เนื่องจากมีปัญหาทางการเงินระหว่างการทำงาน อาจารย์ที่ปรึกษาจึงแนะนำให้ไปขอทุนสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ดังนั้นผลงานชิ้นนี้จึงต้องทำงานวิทยาศาสตร์เข้าไปด้วย เป็นการค้นคว้าทดลองเรื่องวัสดุ 

“นำพริกที่เป็นส่วนประกอบของแกงตูมี้มาทดลองอบแห้งออกมาเป็นแผ่น พบว่ามันมีความยืดหยุ่น แล้วนำมาตอกให้เป็นเม็ดๆทรงกลมแล้วใช้เข็มร้อยให้เป็นรูแล้วใช้งานเหมือนเป็นลูกปัดได้เลย” อั่งเปาเล่าพลางหยิบเครื่องประดับที่ตกแต่งด้วยลูกปัดจากพริกให้ชม

เครื่องประดับชุดนี้จะมีสีส้มอมขาว คล้ายกับสีของแกงตูมี้ที่มีส่วนผสมของกะทิ นั่นเอง

• ต้มยำกุ้งก็เป็นเครื่องประดับได้นะ

“ตอนนี้เปาคิดว่าถ้ามีใครอยากให้ทำจิวเวลรี่ที่เป็นแนวร่วมสมัย ในคอนเซ็ปต์ อาหาร  เปาคิดว่าเราจัดการมันได้ รู้ว่า key ของมันคืออะไรบ้าง ตั้งแต่ดึงวัตถุดิบออกมาก่อนแล้วค่อยปรุงต่อว่าจะเป็นเมนูอะไรต่อไป” 

ด้วยเหตุนี้เราจึงได้เห็นงานออกแบบชุดล่าสุดของอั่งเปาที่นำ “ต้มยำกุ้ง” มาตีความใหม่เป็นเครื่องประดับร่วมสมัยที่ยังคงตำแหน่งเครื่องประดับแบบพารานากัน

โดยใช้การประดับมุก มาสื่อความหมายถึงน้ำต้มยำ ตกแต่งด้วยพลอยเนื้ออ่อน สีเขียว เหลือง แดง ส้ม แทนเครื่องปรุงรส และนำการปักดิ้นแบบโบราณมาผสมผสาน

“เปามีน้องมะนาว น้องกุ้งพล่าด้วยนะคะ” อั่งเปาเล่าถึงงานที่กำลังทำอยู่ด้วยความสนุกสนาน

“ความฝันของเปา คือ การเปิดช่อฟ้าสตูดิโอที่ภูเก็ตค่ะ เปาอยากทำงานอยู่ที่บ้าน แต่คนในบ้านก็ยังไม่ค่อยเข้าใจนะคะว่าทำอะไร เพราะว่าเครื่องประดับของหนูเป็นสไตล์บาบ๋าในเวอร์ชั่นนอกกรอบค่ะ ไม่เหมาะกับเครื่องแต่งกายแบบดั้งเดิมเพราะใส่แล้วจม แต่ใส่กับชุดสมัยๆที่เรียบโก้ก็จะเข้ากันดีค่ะ”

จบข้อสงสัยว่าหมูฮ้อง หมี่ฮกเกี้ยน ข้าวเหนียวหีบ โอ้เอ๋ว และแกงตูมี้ จะกลายมาเป็นเครื่องประดับร่วมสมัยได้อย่างไร แต่ความฝันของ “อั่งเปา” ช่อฟ้า หงษ์สิทธิชัยกุล เจ้าของแบรนด์ Chofa Studio คือการได้กลับไปเปิดสตูดิโอที่ภูเก็ต

และหากวันนี้หมูฮ้อง หมี่ฮกเกี้ยน หรือโอ้เอ๋ว กลายเป็นเครื่องประดับได้ ก็ไม่มีใครบอกได้ว่าวันหนึ่งอาหารจานต่อไปของภูเก็ต จะไม่กลายเป็นงานศิลปะที่สวมใส่ได้เช่นกัน

ติดตามชมผลงานได้ทาง www.facebook.com/chofa.studio


#OffTheRadar #HappeningBKK #ChofaStudio #ภูเก็ต #Peranakan #ThaiCraft