ภัทรา เสรีวิชยสวัสดิ์ เปลี่ยน 'มันเกรียบ' ธรรมดา ให้กลายเป็นของฝากสุดชิคที่เล่าเรื่องเชียงรายได้

มันเกรียบจะน่ารักขึ้นได้แค่ไหน หากปล่อยให้นักออกแบบเป็นคนเล่าเรื่อง

เปลี่ยนหีบห่อเก่า เล่าเรื่องใหม่ให้ ‘มันเกรียบ’ ของกินเล่นพื้นบ้านผลิตจากมันพันธุ์ห้านาที (มันสำปะหลังพื้นเมืองที่นำไปต้มหรือนึ่งสุกได้ใน 5 นาที) คราฟท์ทุกขั้นตอนการผลิต ปรุงแต่งด้วยความคิด   สู่มันเกรียบติดโบว์ลุคใหม่ที่เติมความน่ารักเข้าไปนิดหน่อย 

 

เอิน-ภัทรา เสรีวิชยสวัสดิ์ เป็นคนเชียงรายตั้งแต่เกิด ครอบครัวเปิดกิจการร้านอาหาร แต่ด้วยความรักอิสระและต้องการค้นหาตัวเอง เอินเลยออกเดินทางท่องโลกด้วยการทำงานเป็นแอร์โฮสเตสที่มีวันพักเมื่อไหร่ก็จะไปเวิร์คช้อปวาดรูปสีน้ำและสีอะคริลิกอยู่เสมอ ทำงานจนหมดสัญญา 3 ปี เอินตัดสินใจไปเรียนต่อด้านกราฟฟิกดีไซน์ที่ประเทศออสเตรเลีย เพราะเริ่มรู้ใจตัวเอง

เอิน แนะนำตัวแบบกะทัดรัดแต่ชัดเจนให้เราได้รู้จัก ก่อนคุยกันถึงงานออกแบบบรรจุภัณฑ์ที่ได้รับมอบหมายให้แปลงโฉม ‘มันเกรียบ’ ของกินเล่นพื้นเมืองที่วางกลมกลืนกับสินค้าทั่วไปให้กลายเป็นสินค้าที่กวักมือเรียกลูกค้าได้ทันทีที่ชายตา  

โจทย์ คือ ไม่มีข้อแม้ทางความคิด รวมไปถึงการเลือกใช้วัสดุ เพราะว่าผลงานชิ้นนี้จะนำไปจัดแสดงในเทศกาล ป๊ะกาด 2 ศิลปะบุกกาดหลวงเชียงราย ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม – 2 สิงหาคม 2569 ณ กาดหลวงเชียงราย (ตลาดสดเทศบาล 1) อ.เมือง จ.เชียงราย

“งานนี้เป็นการชวนศิลปินเข้ามาทำงานศิลปะในกาดหลวง ตลาดเก่าแก่ของเชียงรายให้กลับมาคึกคักอีกครั้ง เอินได้รับโจทย์เป็นงานออกแบบผลิตภัณฑ์ ‘มันเกรียบ’ รูปร่างคล้ายโบว์ อาร์ตไดเรคเตอร์ของนิทรรศการเขาเห็นแล้วสนใจเลยติดต่อไปยังผู้ผลิต พบว่าเป็นวิสาหกิจชุมชนอยู่ที่อำเภอเชียงแสน

เราเดินทางไปพบว่ามีเพียงคุณป้าพิมพรทำงานอยู่คนเดียวทุกขั้นตอนตั้งแต่การปลูกมันสำปะหลังสายพันธุ์ห้านาที คัดเลือกมัน จากนั้นนำไปปอกเพื่อเอาไส้ตรงกลางออก ทำให้สุกด้วยการนึ่ง ต่อด้วยนวดให้กลายเป็นเนื้อเดียวกัน แล้วไปตากให้แห้งบนแผงที่สานด้วยใบจาก

ยังไม่หมดนะคะ ขั้นตอนต่อไปต้องนำมาตัดเป็นชิ้นๆ กรีดตรงกลางบิดให้เป็นรูปทรงคล้ายโบว์เพื่อให้เวลาทอดมีช่องให้น้ำมันแทรกตัวเข้าไปทำให้กรอบ เวลาวางจะได้ไม่ติดกัน” เอิน เล่าถึงกว่าจะมาเป็นมันเกรียบอบแห้งนั้นมันไม่ง่ายเลย

“เราเซอร์ไพร้สกับขั้นตอนการทำมาก ส่วนรสชาติไม่เหมือนข้าวเกรียบเนื้อกรอบฟูๆที่เราเคยกินมาก่อน แต่เป็นมันทอดเนื้อแน่น กรอบ รสชาติเค็มๆมันๆ อร่อยแบบที่ไม่เคยกินมาก่อน คุณป้าบอกว่าต้องใช้มันพันธุ์ห้านาทีเท่านั้น ถ้าเป็นพันธุ์อื่นจะไม่ได้เท็กซ์เจอร์และรสชาติแบบนี้”

ยิ่งได้รู้ที่มาและกระบวนการสุดคราฟท์ของคุณป้าพิมพรที่ลงมือเองทุกขั้นตอนแล้ว เอินจึงอยากเพิ่มมูลค่าให้กับมันเกรียบที่คุณป้าใส่ถุงขายง่ายๆในราคา 50 บาท ให้แปลงร่างเป็นของกินเล่นจากเชียงรายที่อร่อยและน่ารักจนอยากจะซื้อไปเป็นของฝากให้คนชอบพอต่อไป

เอินบอกว่า “นอกจากชูความน่าสนใจของมันเกรียบที่มีรูปร่างเหมือนโบว์แล้ว เราอยากให้มีอะไรที่บ่งบอกถึงความเป็นเชียงรายเข้าไปด้วย เลยเลือกหอนาฬิกาที่ตั้งอยู่ตรงกาดหลวง มาใช้เป็นสัญลักษณ์ในการออกแบบ พยายามใส่เรื่องราวเข้าไป เพราะเอินอยากให้รู้ว่ามันไม่ใช่เป็นแค่ ‘มันเกรียบ’ แต่มันเป็นอะไรที่มากกว่านั้น” 

“ถึงแม้ว่าผลงานชุดนี้จะเป็นงานต้นแบบแต่ทางผู้จัดงานบอกว่าให้ทำให้ดีที่สุด ไม่ต้องคิดถึงบัดเจ็ด หรือ ต้นทุนใดๆ แต่เอินแอบคิดในใจไปแล้วว่าถ้าคุณป้าอยากนำดีไซน์ไปใช้ต่อ เราจะลดทอนให้มีความเหมาะสมกับการใช้งาน ต้นทุนไม่แพง คุณป้าสามารถนำไปต่อยอดในการผลิตได้เองเลย” เอินทิ้งท้ายด้วยประโยคที่ทำให้คนฟังอย่างเราใจฟูที่ได้รู้ว่างานดีไซน์จะได้ไปต่อและช่วยเพิ่มยอดขายทางการตลาดให้คุณป้าได้ต่อไป

พบกับ ‘มันเกรียบ’ ดีไซน์ใหม่สลัดลุคขนมบ้านๆที่หลายคนมองผ่าน ในงานออกแบบผลิตภัณฑ์ที่มาพร้อมสโลแกนใหม่ “มันเกรียบอร่อยหยุดเวลา กินแล้วเหมือนเวลาหยุด” ของฝากจากเชียงรายที่ชวนให้ใจลอยไปถึงกาดหลวงแล้ว
วันนี้มันเกรียบอาจยังเป็นขนมพื้นบ้านชิ้นเดิม แต่เมื่อผ่านสายตาของนักออกแบบ มันไม่ได้เป็นเพียงของกินเล่นอีกต่อไป มันกลายเป็นของฝาก เป็นเรื่องเล่าของเชียงราย และอาจเป็นอีกหนึ่งโอกาสที่ช่วยให้ภูมิปัญญาของคุณป้าพิมพร เดินทางไปไกลกว่าตลาดเล็ก ๆ ที่เชียงแสน

....
ติดตามชมผลงานของ เอิน - ภัทรา เสรีวิชยสวัสดิ์ ได้ทาง IG : pattha.studio

ขอบคุณภาพจากเพจ : ป๊ะกาด ศิลปะบุกตลาด 

www.facebook.com/EverywhereGallery


#OffTheRadar #HappeningBKK #ภัทราเสรีวิชยสวัสดิ์ #มันเกรียบ #เชียงราย #PackagingDesign #ของฝากไทย